الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

27

مناظرات تاريخى امام رضا ( ع ) با پيروان مذاهب و مكاتب ديگر ( فارسى )

بى آلايش نفوذ كرد . « 1 » بى ترديد ، در آن زمان يك هيئت نيرومند علمى كه از تقوا و دلسوزى برخوردار باشد . در دربار عباسيان وجود نداشت كه آثار علمى بيگانگان را مورد نقد و بررسى دقيق قرار دهد و آن ها را با فيلتر جهان بينى صاف اسلامى تصفيه كند . دردها و ناخالصى ها را بگيرد و مطالب صحيح و پيراسته را در اختيار جامعهء اسلامى بگذارد . مهم اين جاست كه اين شرايط خاص فكرى و فرهنگى وظيفهء سنگينى را بر دوش امام على بن موسى الرضا عليه السلام گذاشت ، و آن امام

--> ( 1 ) . دكتر طه حسين ، انديشمند نابيناى مصرى ، دربار تأثير ناروايى كه آشنايى مسلمانان با فرهنگ هاى بيگانه به خصوص فرهنگ يونانى گذاشت ، مى نويسد : سپس چيزى نگذشت كه با فرهنگ هاى بيگانه به خصوص فرهنگ يونانى و از همه بيشتر با فلسف يونانى آشنا شدند . اين ها همه روى مسلمانان اثر گذاشت و آن را وسيل دفاع از دين خود قرار دادند . آن گاه قدمى فراتر نهادند و عقل قاصر بشرى را بر هر چيزى حاكم شمردند و گمان كردند تنها عقل سرچشم معرفت است و تدريجاً خود را بى نياز از سرچشم وحى دانستند اين ايمان افراطى به عقل ، آنان را فريفته ساخت و به افراط و دورى از حق گرفتار آمدند . همين اشتباه بود كه درهاى اختلاف را به روى آنان گشود و هر جمعيتى به استدلالات واهى تمسك جستند و شمار فرقه هاى آنان را از هفتاد گذراند . ( آيين اسلام ، ص 266 ) . .